Geen politieke vrijheid zonder economische vrijheid

Mandela’s legacy bestond uit het afschaffen van apartheid en het bestrijden van armoede en ongelijkheid. Die eerste is hem gelukt, die andere twee helaas niet:

Toen Mandela de eerste zwarte president van Zuid-Afrika werd kwam hij voor een keuze te staan: Een socialistisch beleid of een neoliberaal beleid. In diezelfde periode viel de Sovjet Unie uit elkaar en ook andere socialistische natiestaten waren aan het instorten. Eigenlijk had Mandela dus maar één keuze: het spelletje meespelen en een member worden van de club of afgestraft worden door het grootkapitaal. Hij koos dus voor het laatste en noemde dit ‘verzoening’, anderen noemden het heulen met de vijand (wat onterecht is, vooral gezien de omstandigheden waarin hij deze keuze moest maken).

Tijdens de avond van de eerste verkiezingen werd er dan ook een IMF (woeker)lening afgesloten wat altijd gepaard gaat met de zogeheten (beruchte) ‘structural adjustment programs’. Een economische deal waar al meerdere landen aan ten onder zijn gegaan. Het land heeft sindsdien zeker een aantal successen geboekt maar economisch gezien is het er slechter op geworden.

Als er één ding is wat we van Mandela’s inspanningen kunnen leren is dat politieke vrijheid niks voorstelt zonder economische vrijheid. De belangen van het grootkapitaal waren primair gericht op het verslaan van communisme en de grondstoffen van het land, het afschaffen van apartheid was slechts een leuke bijkomstigheid om mee te pronken.

Voor meer informatie klik hier.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s