9/11 en complottheorieën – Ben ik persona non grata?

15 jaar na de aanslagen op 11 september 2001 is er op het internet nog steeds volop discussie over wat er die dag nu echt gebeurd is. Aan de ene kant de skeptici die de officiële versie van deze tragische gebeurtenis in twijfel trekken, aan de andere kant de zogeheten “debunkers”, die de argumenten van de skeptici proberen te weerleggen. Maar welke debunkers leiden nu eigenlijk de discussie? En snijden hun argumenten hout? In dit artikel neem ik jullie mee in mijn zoektocht naar de waarheid.

Het is zo’n 6 jaar geleden dat ik voor het eerst stuitte op de documentaire Zeitgeist: The Movie. Eén van de meest online bekeken documentaires ooit en die voor ontzettend veel controverse heeft gezorgd. In de documentaire komen namelijk diverse complottheorieën aan bod. Eén van de theorieën is de theorie dat de aanslagen van 9/11 georkestreerd zijn door de Amerikaanse overheid zelf. Het motief? Daarover bestaan verschillende hypotheses op het internet. Volgens sommige analisten zou de Amerikaanse hegemonie in gevaar zijn gekomen omdat diverse olie-exporterende landen het internationale petrodollarsysteem begonnen te omzeilen. Andere analisten stellen dat de gehele War On Terror een zionistisch verdeel en heers complot is om het Midden-Oosten te herstructureren. Zo zijn er in het verleden verschillende controversiële overheidsdocumenten online verschenen waarin dit soort strategieën beschreven staan (voor meer informatie klik hier, hier en hier). En ja, ook het Amerikaanse militair industrieel complex is een usual suspect op het internet. Zij zouden immers geld verdienen aan conflicten and what have you.

De skeptici zijn daarnaast nog in twee andere hoofdgroepen in te delen. Het ene deel stelt enkel kritische vragen m.b.t. de Amerikaanse air defense, omdat zij het vermoeden hebben dat de overheid de aanslagen heeft laten gebeuren dan wel gefaciliteerd heeft. De andere groep gaat een stap verder  in hun overtuigingen. Zij stellen erbovenop dat de Twin Towers en WTC7 door explosieven naar beneden zijn gebracht en/of dat er bij geen van de aanslagen sprake was van passagiersvliegtuigen maar drones.

Het was overigens niet de eerste keer dat ik hoorde van deze theorie. Zo’n 3 jaar daarvoor volgde ik nog een MBO opleiding en raakte ik in een verhitte discussie met een aantal Turkse en Marokkaanse klasgenoten. Want ja, ook zij claimden dat 9/11 een “inside job” was. Zij keken namelijk naast Nederlandse televisiezenders thuis ook Arabische televisiezenders. En daarop werden soms hele andere hypotheses verkondigd wanneer het berichtgeving over 9/11 betrof. Iets wat bij mij en veel andere klasgenoten in het verkeerde keelgat schoot. Tot wederzijds begrip kwam het dan ook niet. In mijn belevingswereld waren de jongens  simpelweg in ontkenning omdat de daders moslims bleken te zijn. Een voor hen onaangename waarheid.

Enfin, terug naar de documentaire. Want ik moet toegeven, voor een jonge naïeve geest zoals ikzelf destijds was de film behoorlijk intrigerend. Tegelijkertijd spookten er allerlei vragen door mijn hoofd. Vragen zoals: Hoeveel mensen heb je wel niet nodig om een dergelijk complot uit te voeren? En uiteindelijk moeten er wel mensen gaan praten toch? En de ‘controlled demolition’ theory vond ik al helemaal van de zotte. Want gigantische gebouwen zoals de Twin Towers haal je niet zomaar even naar beneden. Dat vereist ontzettend veel kennis en voorbereiding. Ik besloot op internet op zoek te gaan naar meer informatie en kwam er al snel achter dat de skeptici voor al mijn vragen wel een antwoord paraat hadden:

‘’Wist je dat bij de ontwikkeling van de eerste atoombom er in het geheim ook meer dan 100.000 mensen waren betrokken? En wist je dat er in de maanden voorafgaand de aanslagen een enorm renovatieproject van de liften in de Twin Towers heeft plaatsgevonden? Hierdoor hadden renovatiemedewerkers zowel overdag, s ’nachts als in het weekend onbeperkt toegang tot het gebouw. Velen mensen die dagelijks werkzaam waren in de Twin Towers hebben verklaard dat ze dagelijks mensen hoorden boren in het gebouw en dat bepaalde delen van het gebouw voortdurend waren afgezet. En de hoofd van het beveiligingsbedrijf? Dat was de jongere broer van George Bush! Dat kan toch geen toeval zijn!’’.

En zo ging het de weken daarna nog wel even door. Sterker nog, op den duur kwam ik erachter dat de ‘truth movement’ (zoals de skeptici zichzelf graag noemen) niet enkel bestond uit lowlifes die op de zolderkamer van hun ouders geradicaliseerd waren, maar dat ook nabestaanden, ooggetuigen (brandweermannen etc.) , piloten, mensen van de inlichtingendiensten, architecten en ingenieurs (waaronder ook de ontwerper van de Twin Towers), explosievenexperts (bijvoorbeeld de Nederlander Danny Jowenko), en zelfs mensen die zitting hadden genomen in de 9/11-onderzoekscommissie de officiële versie van de gebeurtenis in twijfel trekken. Daar kwam nog eens bij dat er op internet ook voldoende informatie te vinden is over de geschiedenis van valse vlag operaties. Neem bijvoorbeeld Operations Northwoods. Dit was een plan van de geheime diensten van de VS om aanslagen tegen haar eigen volk te plegen om zo een oorlog met Cuba te kunnen verkopen. En trouwens, wie denkt dat enkel overheden betrokken zijn bij dit soort complotten heeft het volgens veel skeptici eveneens bij het verkeerde eind. Er zouden namelijk allerlei geheime genootschappen zijn die de wereld op ondemocratische wijze naar hun hand proberen te zetten. Clubjes zoals The Round Table Group, Bilderberg en de Illuminati (waarvan die laatste overigens niet bestaat!), maar ook  multinationals (de zogeheten ‘corpocratie’) die op winstbejag uit zijn.

Power

Documentaire ‘September 11: The New Pearl Harbor’

Op een gegeven moment dacht ik dat ik gek begon te worden en besloot te googlen naar tegengeluiden van mensen die het officiële verhaal verdedigden. Dit bleken de zogeheten debunkers te zijn. Zij gaan uit van de ‘incompetence theory’ en proberen voor alle kritische vragen die er bestaan onder de skeptici volledig rationele verklaringen te vinden. Op dit moment begon mijn waarheidsvinding eigenlijk pas echt, aangezien er op het internet twee waarheden bleken te bestaan. Ieder met hun eigen zee aan argumenten. En vooral de discussie over de manier waarop de gebouwen zouden zijn ingestort ging mijn pet te boven. Dit was vooral het terrein van de (zelfbenoemde) experts (architecten, bouwkundigen, natuurkundigen, explosievenexperts etc.). Ik besloot het onderwerp dan ook maar te laten voor wat het is . . .

Toch was mijn interesse voor de discussie nooit helemaal verdwenen. Op een gegeven moment stuitte ik dan ook op de documentaire September 11: The New Pearl Harbor. Dit bleek namelijk niet de zoveelste (eenzijdige) complotdocumentaire over 9/11 te zijn, maar een samenvatting van het publieke debat zoals die de afgelopen 12 jaar was gevoerd. Oftewel, argumenten van beide kampen (skeptici vs debunkers) worden onder het licht gehouden. Het is dan ook geen toeval dat de documentaire in totaal 5 uur duurt. Iets wat voor de meeste mensen een te dikke pil is. Vandaar dat de maker, Massimo Mazzucco, vorige week een samenvatting van de film online heeft gezet.

Vastberaden om de waarheid voor mezelf te achterhalen besloot ik aan de 5 uur durende rit te beginnen. Iets waar ik achteraf geen spijt van heb. Het is namelijk de beste documentaire over 9/11 die ik tot op heden gezien heb (daarnaast zijn de documentaires 9/11 Trillions en Anatomy of A Great Deception ook aanraders). Niet zozeer omdat de maker objectief in de discussie staat. In tegendeel. Bij het kijken van de documentaire wordt al vrij snel duidelijk dat hij zich volledig in het kamp van de skeptici schaart. En het moet gezegd worden, ook de sinistere melodieën op de achtergrond komt de objectiviteit van de film niet ten goede. Waar Mazzucco mijn inzien wel in slaagt is dat hij  een aantal overtuigende kanttekeningen weet te maken bij een flink aantal argumenten die door het kamp van de debunkers aangedragen worden. Het is dan ook na het zien van deze documentaire dat ik tot de conclusie ben gekomen dat we op z’n minst kunnen stellen dat een flink aantal vragen rondom 9/11 tot op de dag van vandaag niet beantwoordt zijn. Waar ik  qua mening  verschil van Mazzucco is dat hij met zekerheid durft te stellen dat er sprake is van een complot. Die stelling durf ik niet in te nemen. Niet omdat ik die mogelijkheid uitsluit (net als dat ik de incompetence theory niet uitsluit), maar omdat er in mijn optiek meerdere redenen kunnen zijn waarom de Amerikaanse overheid bepaalde vragen tot op de dag van vandaag negeert.1 Wellicht willen autoriteiten geen gezichtsverlies oplopen als bekend wordt dat ze hier en daar flinke steken hebben laten vallen. Of wellicht dat bepaalde informatie om veiligheidsredenen niet vrijgegeven wordt (iets wat er bij complottheoristen natuurlijk niet in gaat). Het zijn zomaar wat gedachtenspinsels . . .

De kracht van sociale psychologie

Mensen die mij kennen zullen beamen dat ik een bovengemiddelde interesse heb voor het nieuws, maatschappelijk betrokken ben en overal wel een mening over heb. Wanneer ik echter 9/11 op tafel probeer te leggen verander ik voor veel mensen in één keer in persona non grata. Het onderwerp is voor veel mensen gewoon ‘not for debate’. Het was dan ook bij toeval dat ik afgelopen week de maker van de eerder genoemde Zeitgeist film een Facebookpost zag plaatsen waarin hij ingaat op deze kwestie:

‘’ I am going to use this 15th anniversary of 9/11 to talk about the most important thing I learned from the event and that is the power of social psychology. To whatever degree you disagree with the Official US Conspiracy Theory, you will find that the discussion is long closed and the stamp of religious sanctity has made the event untouchable. It is now a codified religious myth and there are severe consequences to those who dare express an alternative position. “Heretic” is perhaps the best term for it.

It is an unfortunate evolutionary fact that human beings are prone to seeking acceptance into their community or group rather than suffer the isolation and ostracism that comes with taking an unpopular position. This is compounded by the need to uphold a reputation, something also related to gaining income in this society. People will justify all sorts of things to maintain an image to secure income, even if it means suppressing their beliefs. I can’t tell you how many friends who were outspoken in demanding a real, independent investigation of 9/11 lost their jobs and were alienated from friends and family. Some were sent into massive depressions with dark results.

The herd mentality has a powerful effect in terms of what is called “social identity theory”. Social identity theory points out that we are ultimately defined by the people around us, particularly the groups we identify with. In this, deviation from the group consensus is destabilizing. In the 1950s, a study asking a group of people to make simple decisions about visual images, such as which line on a screen was the longest of a set. However, all but one test subject was in on the study. These other participants were fakes, planted to purposely agree on the wrong answer and encourage the test subject to go along with their group decision about the correct match. The controlled study proved a strong effect of peer pressure, with over 75 percent of the participants in the total of 12 repeated tests conforming at least once. This is in contrast to the control group (no pressure to conform) where less than 1 percent conformed. This propensity to favor group loyalty, bypassing critical, independent thought is widespread and it works on the personal level or the mass social level.

Neurobiologist Vasily Klucharev writes that “the deviation of individual opinion from the group behavior (opinions) is interpreted by the nervous system as behavioral error or ’reward prediction error’, which starts the process of behavior change, based on the dopaminergic mechanism of reinforcement learning.” In other words, our very brains are somewhat trapped between rational thinking and impulsive counter reactions that seek to prefer in-group conclusions. We experience pain otherwise. These lower brain reactions can make us vulnerable to numerous thoughtless behaviors triggered by brain chemistry, and in addition make us susceptible to external manipulation. Our emotions can literally “change our mind” when the pressure is high enough, given the power of the subconscious mind.

The point being, since 9/11 the power of this gravitation toward group identity/inclusion has been made strongly apparent. Today, I’m hard pressed to find any average person willing to have a rational conversation on the countless problems with the US governments story of 9/11. The emotional dissonance is simply too hard for them, especially since the barometer of the zeitgeist – the mainstream media – has condemned any such discussion with vast pejoratives, derision and mockery. This is no different in phenomenology than the group gravitations in presidential elections, as we see the masses fall victim to today. The undertone of wanting to be on the “winning” side of such a contest, quickly pulls people in due to these same propensities for social inclusion.

So, as much as we like to think humanity has critical freewill to make proper decisions if properly informed, the truth is we have a sociological group inclusion problem. And this problem fights logic, reason and critical thought. I wish I had a simple answer to resolve it, particularly with respect to the dire need for a social revolution. But until a kind of grand galvanization is created – one focused and consistent in its targets and methods, we cannot expect much change given this looming sociological imposition. The tipping point can only occur through critical mass; A mass large enough to attract enough people to override this fatal evolutionary flaw. I am convinced that this basic irrational propensity, compounded by our social system, is exactly what stops what should be a natural, progressive move into improved social affairs by humanity.

Oftewel, wanneer je als persoon tegen de received wisdom durft in te gaan kun je met behoorlijk wat sociale psychologie te maken krijgen. Toch kies ik ervoor om mijn mening niet onder stoelen en banken te schuiven. Ik vind namelijk dat in een vrije samenleving alles ter discussie gesteld zou mogen worden. En dus ook wanneer bepaalde opvattingen door de meerderheid als radicaal of absurd gezien worden (alhoewel een aanzienlijk deel van de Amerikaanse bevolking inmiddels ook zo haar bedenkingen heeft over de officiële versie van 9/11, maar dat terzijde). Tevens vraag ik me af of het negeren van controversiële onderwerpen altijd de gewenste uitkomst heeft. Vooral gezien de wildgroei aan complottheorieën op het internet waar mijns inziens toch een flink aantal mensen vatbaar voor zijn.2

Tot slot

Ik vind het dan ook mooi om te zien dat steeds meer mensen zich in de discussie beginnen te mengen. Bijvoorbeeld Paul Salo, een Amerikaanse zakenman die van plan is om 9/11 nog eens een keertje over te doen. Of de Universiteit van Alaska, die een tweejarig onderzoek wil lanceren naar de ineenstorting van WTC7. Op deze manier blijft het niet enkel een discussie tussen academici en/of internetgekkies, maar wordt het  een bespreekbaar onderwerp. Want één ding weet ik zeker: Zolang er een flink aantal vragen omtrent 9/11 onbeantwoord blijven zal het laatst woord hierover nog niet zijn gezegd.

(1) Ik sluit niet uit dat er binnen de Amerikaanse overheid wellicht rogue elements waren die voorkennis hadden van wat er komen ging en het wellicht hebben laten gebeuren. Want nogmaals, de geschiedenis kent genoeg valse vlag operaties. De discussie over wat er precies voor heeft gezorgd dat de Twin Towers en WTC7 zijn ingestort die dag durf ik geen uitspraken over te doen, aangezien ik geen expert ben op dat gebied (alhoewel veel antwoorden uit het NIST rapport niet bevredigend zijn voor mij). Wat ik me daarbij wel afvraag is waarom de plotters ervoor zouden kiezen om deze gebouwen met explosieven naar beneden te halen. Het risico dat een dergelijke covert operation boven water zou komen is enorm. En indien de aanslagen inderdaad als doel zouden hebben om een bepaalde geopolitieke agenda door te voeren, dan zou enkel vliegtuigen in gebouwen laten vliegen al voldoende publieke verontwaardiging met zich mee brengen om een dergelijke campagne zoals de War on Terror te lanceren.

(2) Alhoewel sommige lezers van dit artikel misschien van mening zullen zijn dat ik tot diezelfde groep behoor. I couldn’t care less!

De Illuminati in het juiste licht

Wie op zoek gaat naar informatie over de Illuminati, zal ontdekken dat het merendeel van de gevonden artikelen de Illuminati afschildert als een geheim genootschap van de machtigste en allerrijkste mensen op aarde dat als doel heeft een Nieuwe Wereldorde (1) te stichten die alles en iedereen moet gaan controleren. Deze Nieuwe Wereldorde, zo wordt gesteld, gaat die allerrijksten nog rijker maken en sommige schrijvers zijn er zelfs van overtuigd dat dit geheim genootschap bezig is de mensheid fors te decimeren. Het bewijs hiervoor zou moeten blijken uit (links naar) non-mainstream artikelen en complottheorieën die op tal van obscure websites te vinden zijn en beeldmateriaal dat door anonieme gebruikers op YouTube is geplaatst. Een hardnekkige complottheorie: 

Illuminati laat zich letterlijk vertalen als ‘(de) Verlichten’. Het oudste genootschap dat echt heeft bestaan, vinden we in het Spanje van de 16e  eeuw onder de naam Alumbrados (Spaans voor ‘Verlichten’). Dit spirituele genootschap hield zich in de 16e en 17e eeuw bezig met het innerlijke leven en mystiek. In Frankrijk bestond een soortgelijke groep die anti-hiërarchische ideeën aanhing  en die geïnspireerd was door Arabische mystiek en de werken van Erasmus. Het bekendste genootschap betreft de Beierse illuminati dat in 1776 onder de naam ‘Gesellschaft der Perfectibilisten’ werd opgericht door de door Jezuïeten opgevoede Adam Weishaupt, waar onder andere ook Goethe lid was.

Het hoofddoel van dit genootschap was hervorming van de Kerk en emancipatie van de burgerij. Dit genootschap bond  de strijd aan met de religieuze invloed op de gang van zaken in het dagelijkse leven  en misbruik van politieke macht. Het doel van de echte illuminati is overduidelijk niet om de mensheid te controleren, te overheersen of zelfs te vernietigen – integendeel. De Illuminati hebben juist door de eeuwen heen getracht om de mensheid te helpen door aan te tonen hoe de mens door de Staat en de Kerk gecontroleerd wordt, door die controle te bestrijden en door de weg te wijzen naar ‘zelfcontrole’. (2)

Waar komen dan toch al die complottheorieen over de Illuminati vandaan? Sean Stone (host talkshow Buzzsaw) interviewde Josef Wages (vrijmetselaar) voor het antwoord op deze vraag:

 

(1) Wat niet betekent dat er geen partijen en individuen zijn die global governance nastreven. De documentaire Bloc Heads van Tim Porter legt dit als geen ander uit. Hetzelfde geldt voor ‘geheime’ invloedrijke genootschappen. Ook deze bestaan of hebben bestaan. Bijvoorbeeld de Round Table GroupSkull & Bones en Bilderberg

(2) http://plazilla.com/page/4295071688/de-illuminati-in-het-juiste-licht

Waarom steunen zoveel Turken islamitisch fascisme?

In het westen groeit men op met de gedachte dat een kapitalistische parlementaire democratie met scheiding van goddienst en staat het best denkbare systeem is. In Turkije (en veel andere landen overigens) denken veel mensen daar anders over. En eerlijk is eerlijk, in veel opzichten valt er ook zeker het één en ander aan te merken op de wijze waarop wij hier in het westen onze samenleving hebben ingericht. Een samenleving waarin de democratie wordt ondermijnt door neoliberaal beleid. Een samenleving waarvan de economieën draaien op een procyclisch op schulden gebaseerd geldstelsel, wat in the long run keer op keer voor economische crisis zorgt. Een samenleving waarin materialisme de dominante levenshouding is (value system disorder). Een samenleving die claimt te staan voor vrijheid en democratie, maar die hier niet consistent in is wanneer we kijken naar haar buitenlands beleid (westers imperialisme).

Enfin, in Turkije vaart men sinds 2002 onder Erdogan’s bewind een wat andere koers, met de nodige successen. Zo wist Erdogan een eind te maken aan de politieke en economische repressie door seculiere elites, werd er gewerkt aan een vreedzame oplossing van de Koerdische kwestie, zorgde zijn neoliberale beleid voor bovengemiddelde jaarlijkse economische groei en betaalde hij in recordtempo een uitstaande schuld van ruim honderd miljard euro bij het IMF af.

Waar komt dan toch die radicale koerswijziging van Erdogan vandaan? Het antwoord op deze vraag is meerdelig, maar heeft o.a. te maken met de burgeroorlog in Syrië. Dit conflict heeft er namelijk voor gezorgd dat Assad de gebieden aan de grens met Turkije heeft verlaten. Hierdoor worden deze gebieden nu gecontroleerd door de Syrisch Koerdische Democratische Unie Partij (PYD), die gelieerd is aan de PKK. Met de hulp van de Verenigde Staten is deze partij erin geslaagd deze enclave te verdedigen tegen Daesh. Dit is de sleutel tot het begrijpen van de koerswijziging van Erdogan. Het is één ding om te praten over autonomie voor de Koerdische gebieden binnen de Turkse staat. Het is heel iets anders om te maken te hebben met een PKK die haar eigen territoriale basis heeft buiten Turkije. Hieraan moet worden toegevoegd dat Democratische Partij van de Volkeren (HDP), die banden heeft met de PKK, bij de verkiezingen van juni dertien procent van de stemmen wist te behalen. De angst voor politieke instabiliteit stelde de AKP bij de nieuwe verkiezingen in november alsnog in staat de meerderheid te behalen. Al deze factoren liggen ten grondslag aan het huidige beleid van Erdogan en verklaart waarom veel Turken en Nederlanders van Turkse afkomst onvoorwaardelijk achter hem staan.

Toch zijn er diverse downsizes te noemen. Allereerst op economisch vlak. Want hoe je het ook went of keert, ook in Turkije voert men (net als in het westen) een neoliberaal beleid wat draait op een procyclisch op schulden gebaseerd geldsysteem. Met andere woorden: Ook aan de kredietbubbel in Turkije zal op ten duur een keer een eind komen, met economische stagnatie als gevolg. Waarin Turkije wel verschilt ten opzichte van het westen is haar politieke beleid. Een beleid wat men in het westen zal omschrijven als islamitisch fascisme. Hoe dat beleid eruit ziet staat beschreven in dit artikel.

The Empire Files: Empires Feed on Congo’s Treasure

In deze aflevering van The Empire Files praat Abby Martin met Kambale Musavuli over hoe het westen al sinds het Britse Rijk Congo onderdrukt en tot op de dag van vandaag het land berooft van haar grondstoffen:

Of het nou het Midden-Oosten is, Latijns-Amerika, Azië of Afrika. Overal waar er wat te halen valt, daar is Amerika. Met meer dan 900 militaire bases in 130 verschillende landen, talloze proxy forces en puppet dictators wel te verstaan.

De bezigheidstherapie van de FBI

Sinds 9/11 heeft de FBI meer dan 175 personen in eigen land gearresteerd die op het punt stonden een terroristische aanslag te plegen. Wat ze er alleen niet bij vertellen is dat in vrijwel alle gevallen de FBI deze verijdelde ‘aanslagen’ zelf faciliteerden. Dit door middel van een landelijk netwerk van 15.000 flink betaalde informanten (vaak ex-criminelen) die op zoek gaan naar personen die tegen flinke sommen geld bereidt zijn terroristische aanslagen te plegen. De FBI voorziet ze vervolgens van alle benodigdheden, om ze vervolgens te arresteren vlak voordat ze over willen gaan tot het plegen van de daad.

Dit soort operaties noemt men ‘sting operations’. Je kunt het vergelijken met lokfietsen die de Nederlandse politie inzet om fietsendieven te vangen. Toch kun je jezelf afvragen in hoeverre perverse prikkels in dit soort gevallen een rol spelen. In vrijwel al deze gevallen blijken de ‘daders’ namelijk verwarde low lifes te zijn die uit zichzelf nooit over zouden gaan tot het plegen van een terroristische aanslag, laat staan deze zelfstandig te kunnen uitvoeren. Enfin, het is in ieder geval leuke bezigheidstherapie voor de FBI en ex-criminelen.

Zie ook:

https://monetairehervormingennu.wordpress.com/2014/12/19/false-flag-operaties/

https://monetairehervormingennu.wordpress.com/2014/12/19/crisis-acteurs/

Economische huurmoordenaar vs vrijemarktfundamentalist

In 2004 verscheen het boek ‘Bekentenissen van een economische huurmoordenaar’ van John Perkins. In dit boek zet hij uiteen hoe hij als voormalig economisch huurmoordenaar staatshoofden van verschillende ontwikkelingslanden zou hebben gecorrumpeerd dan wel gechanteerd in opdracht van wat hij noemt de ‘corpocratie’. Perkins werd vooral bekend bij het grotere publiek na zijn verschijning in de documentaire Zeitgeist: Addendum:

Sindsdien heb ik veel interviews met hem gezien, maar had hem nog nooit met iemand in discussie zien gaan over de inhoud van zijn boeken. Ik was dan ook erg benieuwd naar onderstaand debat tussen Perkins en Kyle Hauptman. Maar in plaats van een inhoudelijke discussie over de inhoud van zijn boeken probeert Hauptman er een socialisme/crony capitalism versus ‘echte’ vrijemarktkapitalisme debat van te maken. Hauptman denkt namelijk wat alle vrijemarktfundamentalisten denken. Namelijk dat machtsmisbruik door corporaties enkel kan bestaan indien er overheden zijn die dit voor hen faciliteren (lees: corrupte en/of incompetente overheden die de marktwerking verstoren). Perkins daarentegen is helemaal niet uit op een ‘kip of het ei’ discussie, maar wil zijn medemens enkel inzicht geven in het wereldje waar hij deel van uit heeft gemaakt. Een corrupt wereldje waar zowel corporate machtsmisbruik als overheidsmachtsmisbruik debet aan zijn. (1) (2) (3)

(1) https://monetairehervormingennu.wordpress.com/2015/02/24/de-corpocratie/

(2) https://monetairehervormingennu.wordpress.com/2014/06/18/de-vrije-markt/

(3) https://monetairehervormingennu.wordpress.com/2015/03/02/zeitgeist-versus-anarchokapitalisme/

De complotfeiten van Carrol Quigley

Power.jpg

De veelgeprezen historicus Carrol Quigley (1910 – 1977) schreef ooit het 1300 pagina’s tellende boek Tragedy and Hope. In dit boek (en een aantal andere boeken) beschreef hij o.a. hoe er gedurende het Britse Rijk een internationaal pro- Angelsaksisch geheim genootschap is opgericht die achter de schermen hun plan voor de wereld probeerde uit te rollen. Dit genootschap, genaamd The Round Table, is in feite de voorloper van allerlei hedendaagse Round Table-organisaties zoals de Council on Foreign Relations (CFR).

Als insider had Quigley toegang tot alle documenten en geheime archieven van dit geheime genootschap. In 1949 publiceerde hij dan ook een zelfstandige studie naar de Round Table-organisatie (The Anglo-American Establishment). Quigley was namelijk geen tegenstander van de organisatie (in tegendeel), maar was wel van mening dat een organisatie die op wereldschaal zoveel significante invloed uitoefent niet geheim hoort te zijn. Geen uitgever wenste er echter zijn vingers aan te branden en het manuscript bleef tot zijn dood in een bureaula liggen. Pas in 1981, vier jaar na Quigleys dood, werd het boek door een kleine, onafhankelijke New Yorkse uitgeverij gepubliceerd. Ook president John F. Kennedy benadrukte trouwens het belang van een volledig transparante samenleving in zijn legendarische speech over geheime genootschappen en het belang van vrije pers:

 

Na het lezen van Quigley’s studie naar Round Table-organisaties besloot Joe Plummer hier een boek over te schrijven om op deze manier het academische werk van Quigley wat toegankelijker te maken voor het grote publiek. Zijn boek, Tragedy and Hope 101, is dan ook een absolute aanrader voor mensen die niet geïnteresseerd zijn in (doorgeslagen) complottheorieën, maar wel meer te weten willen komen over hoe de politieke hazen nu echt lopen in onze wereld.

 

Lees ook:

https://monetairehervormingennu.wordpress.com/2014/12/09/363/